Radom. Uroczyście upamiętnili legendarnego radomskiego kawalerzystę oraz patriotę, Michała Tadeusza Brzęka-Osińskiego. Zobacz zdjęcia

Patryk Samborski
Patryk Samborski
Uroczystość odbyła się w czwartek, 29 września, najpierw w Kościele Garnizonowym, a następnie przy Rogatce Warszawskiej przy ulicy Malczewskiego w Radomiu.
Uroczystość odbyła się w czwartek, 29 września, najpierw w Kościele Garnizonowym, a następnie przy Rogatce Warszawskiej przy ulicy Malczewskiego w Radomiu. Wachmistrz Marcin Tuzinek
W czwartek, 29 września, odbyły się uroczystości rocznicowe z okazji 130. urodzin majora Michała Tadeusza Brzęka-Osińskiego, wybitnego radomianina, żołnierza I kompanii kadrowej, później I pułku ułanów Władysława Beliny Prażmowskiego, twórcy Radomskiego Szwadronu Ułanów, posła na sejm i kawalera orderu Virtuti Militari.

Uroczyście upamiętnili 130. rocznicę urodzin radomskiego bohatera, kawalera orderu Virtuti Militari, majora Brzęka-Osińskiego

Obchody rozpoczęły się o godzinie 18. od uroczystej mszy świętej w intencji majora, która sprawowana była w kościele pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa w Radomiu. Nabożeństwo odprawił proboszcz, ksiądz major Łukasz Hubacz, który podkreślał o bohaterstwie Brzęka-Osińskiego i jego ogromnym wkładzie w walkę o niepodległą Polskę.

W Eucharystii uczestniczyli członkowie Komitetu Honorowego Obchodów: Róża Domańska, Julita Twardowska, Tadeusz Lipiec, Andrzej Mędrzycki, porucznik Paweł Łuk-Murawski, porucznik Tomasz Szulfer, a także liczne delegacje.

Po zakończeniu mszy świętej, zebrani udali się pod tablicę poświęconą majorowi na Rogatce Warszawskiej przy ulicy Malczewskiego, a następnie na jego grób znajdujący się na cmentarzu rzymskokatolickim przy ulicy Limanowskiego w Radomiu, gdzie po wystawieniu posterunku honorowego w obu tych miejscach zostały zapalone symboliczne światełka pamięci i złożone wiązanki kwiatów. Uczyniły to następujące delegacje:

  • Stowarzyszenie Szwadron Radomski;
  • Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii im. 13. Pułku Ułanów Wileńskich;
  • Związek Piłsudczyków Oddział Radom.
  • Fundacja Kawalerii Ochotniczej w barwach 11. Pułku Ułanów Legionowych przy Stajni Carino.

Michał Tadeusz Brzęk-Osiński - radomski bohater walki o niepodległą Polskę

Michał Tadeusz Brzęk-Osiński urodził się w 1892 roku w Radomiu w rodzinie właściciela fabryki Florentyna i Anieli z Wójcickich. Od 3 sierpnia 1914 roku był żołnierzem Pierwszej Kompanii Kadrowej, a następnie 1 Pułku Ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego, piłsudczyk. Wraz z pułkiem brał udział w walkach pod Konarami, Kostiuchnówką, pod Wolą Pawłowską, Urzędowem, Trojanówką.

Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 Pułku Ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dobrym. Posiadał wówczas stopień wachmistrza szefa. Latem tego samego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Szczypiornie, a później w Łomży. Pseudonim legionowy nadał mu przełożony Stanisław Grzmot-Skotnicki.

Po zwolnieniu działał przez rok w Polskiej Organizacji Wojskowej w Warszawie. Od listopada 1918 żołnierz odrodzonego Wojska Polskiego. W stopniu podporucznika otrzymał przydział do 11 Pułku Ułanów. Z pułkiem brał udział w walkach wojny polsko–bolszewickiej. Podczas wojny: "za niezwykłą odwagę, waleczność oraz bohaterskie czyny" został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

W 1921 przeniesiony został do rezerwy w stopniu rotmistrza. W latach 1922–1939 w Radomiu prowadził rodzinną fabrykę maszyn rolniczych. Był też członkiem zarządu Związku Legionistów Polskich. Następnie polityk sanacji, w latach 1930–1938 z okręgu radomskiego poseł na Sejm II RP III i IV kadencji. Od 1932 roku był sekretarzem generalnym Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Jako bliski współpracownik premiera Walerego Sławka brał udział w tworzeniu konstytucji kwietniowej.

W kampanii wrześniowej w stopniu majora walczył w szeregach Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej. Następnie po ciężkich walkach pod Krasnobrodem dostał się do niewoli niemieckiej. Osadzony w Oflagu Woldenberg. W 1945 powrócił do Radomia, gdzie prowadził dalej swój prywatny zakład, upaństwowiony w latach pięćdziesiątych. Następnie szykanowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Później został chałupnikiem produkującym zabawki.

W 1962 roku był współzałożycielem Radomskiego Towarzystwa Naukowego. Był też prezesem Klubu Miłośników Radomia oraz współpracownikiem Muzeum Regionalnego i PTTK, od 1975 roku był też inspektorem Miejskiego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki.

Zmarł 10 września 1983 roku. Został pochowany w kwaterze legionistów na radomskim cmentarzu rzymskokatolickim.

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wysokie dopłaty do węgla – kończy się termin składania wniosków

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Wróć na radom.naszemiasto.pl Nasze Miasto
Dodaj ogłoszenie